အခ်ိန္က နံနက္ ေလးနာရီန႔ဲ ငါးနာရီၾကား၊ လူေျခတိတ္ခ်ိန္လို႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ မုိးသံေလသံေတြ ေခါင္မုိးသြပ္ျပား လန္တဲ့အသံေတြ၊ မွန္ကြဲသံေတြ၊ တံခါးရြက္ ရိုက္သံေတြ၊ အပင္ကို ေလတိုးတဲ့ အသံေတြက အားလံုးေပါင္းၿပီး တိတ္ဆိတ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ ဆိုတဲ့ နံနက္ အာရုဏ္ဦး အခ်ိန္အခါေလး တစ္ခုမွာ ထင္တုိင္းကိုက်ဲေနေလရဲ့...

သန္းေခါင္ မတိုင္မီ ကတည္းက ေျဖးေျဖးနဲ႔ မွန္မွန္ အရွိန္တင္လာခဲ့တဲ့ ေလျပင္းေတြက ထုိအခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔မွာပဲ ဘယ္မွ ညာသို႔ ျပန္ေျပာင္း တုိက္ခတ္လိုက္ခ်ိန္ေပါ့.. အိမ္ေရွ ႔ ၀ရံတာ တံခါးကို အျပည့္မပိတ္ဘဲ မုိးေတြ ေလေတြ ပက္ေနတဲ့ၾကားက တုိးေ၀ွ႔ ေရအစိုခံၿပီး ေလေတြ မုိးေတြကို အားရပါးရ အထူးအဆန္းလုပ္ ၾကည့္ေနမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အလုိလုိ ေျခႏွစ္လွမ္းေလာက္ ေနာက္ကို ဆုတ္ၿပီး ထေအာ္လုိက္မိတယ္ "ဟာ. သြားၿပီ!" တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ အိမ္ေရွ ႔ ၀ရံတာကို အေျပးထြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမွာင္ေမွာင္ထဲမွာပဲ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အရာတစ္ခုက ...

"မင္းေဇာ္ေရ.. သြားၿပီ၊ ေဟ့ေကာင္ ဒီတစ္ခါေတာ့ တကယ္သြားၿပီ" ဟု အိမ္ထဲက သူငယ္ခ်င္း မင္းေဇာ္ကို လွမ္းေအာ္ၿပီး ေျပာလိုက္မိတယ္။ သူက ဘာလဲလုိ႔ ျပန္ေမးလား မေမးလား မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ "မင္းကားေပၚ စေလာင္းျပဳတ္က်တာ တည့္တည့္ပဲ၊ ေရွ ႔မွန္ႀကီးေပၚ တည့္တည့္" ဟု ဆက္ေျပာ လိုက္မိတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေန႔ အဲ့ဒီ အခ်ိန္က အမွန္တကယ္ပဲ အိမ္ေခါင္မုိးေပၚက စေလာင္းတစ္ခု ေအာက္ေျခအထုိင္ သစ္သားတန္းႀကီးပါ အပါ ေအာက္ကို ဒုိင္ဗင္ထိုးဆင္း လာလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိေရွ ႔ကေန ရိပ္ကနဲ႔ လွမ္းျမင္လုိက္ရၿပီးကာမွ ေအာက္မွာ ရပ္ထားတဲ့ ဗင္ကားေလးရဲ့ ေရွ ႔မွန္န႔ဲ ေခါင္မုိးေပၚ တည့္တည့္မတ္မတ္ပင္ စိုက္က်ခဲ့တာပါ။ ေလးထပ္တုိက္ရဲ့ ေခါင္မုိးေပၚက က်လာတဲ့ အရွိန္ေၾကာင့္ ကားေရွ ႔မွန္နဲ႔ အတူ ေခါင္မိုးပါ ပိန္လိန္သြား ပါေလေရာ။

အဲ့ဒီ ဒိုက္ဗင္သမား စေလာင္းေၾကာင့္ အိမ္က တယ္လီဖုန္းႀကိဳးပါ တစ္ခါတည္း ျပတ္က်ခဲ့ၿပီး တျခားသူေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ပါ မရေတာ့ဘဲ မနက္ မုိးစင္စင္ လင္းခါနီးမွပဲ အေမွာင္ထဲမွာ စိတ္ပ်က္စြာနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္ သြားခဲ့လိုက္တာ...

မနက္ ႏုိးလာေတာ့ ခပ္ရွင္းရွင္း ခပ္လင္းလင္းနဲ႔ ေလက အရွိန္မသတ္ ေသးေပမယ့္ လူတစ္ခ်ိဳ ႔ လမ္းေပၚ အရဲစြန္႔ၿပီး သြားတာ ေတြ႔ေနရၿပီး တစ္ညလံုး တံခါးလံုေအာင္ ပိတ္ၿပီး သုိးေနေအာင္ အိပ္ေနၿပီးကာမွ အလန္႔တၾကား ႏုိးလာၿပီး အံ့ၾသေနၾကတဲ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္က အိမ္သူ အိမ္သား တစ္ခ်ဳိ ႔ကိုလည္း လွမ္းျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ညလံုး ဖုန္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီး ေမးျမန္းသိခဲ့ ရသေလာက္က အားလံုး အထိတ္တလန္႔န႔ဲ အထိနာခဲ့ၾကပံုပဲ။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း လက္ေတြ႔ သိလုိက္ ရတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တေတြ အရဲစြန္႔ၿပီး လွည္းတန္း ရံုးရွိရာဘက္ကို ထြက္လာခဲ့ခ်ိန္ က်မွပါ။

လွည္းတန္း ကုန္းေက်ာ္တံတား ေဘးမွာ ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အတြက္ ကုန္တံတားေဘးမွာ လဲၿပိဳေနခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ႀကီးငယ္ မ်ားစြာတုိ႔ေၾကာင့္ ကုန္းတံတား အေပၚတက္ၿပီး လွည္းတန္း မီးပြိဳင့္ ရွိရာဘက္ သြားဖို႔ ျပင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္း ကုန္းေပၚ ေရာက္ေတာ့လည္း ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဘယ္ညာ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့ သစ္ပင္ ႀကီးငယ္မေရြး အကုန္လံုး တံတားေပၚ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ လဲၿပိဳေနၾကၿပီး လူေတြကေတာ့ အဲ့ဒီ သစ္ပင္ေတြ ၾကားကပဲ ခက္ခက္ခဲခဲ တိုးေ၀ွ႔ ခဲ့ရပါတယ္။ လွည္းတန္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာလည္း သစ္ပင္ ရွိသမွ် အားလံုးနီးပါးဟာ လဲၿပိဳေနခဲ့ၿပီး တကယ့္ တကယ္တမ္း ၾကက္သီး ထေလာက္ေအာင္ပင္ ခံစားခဲ့ရတာကေတာ့ လွည္းတန္းမီးပြိဳင့္အား လွမ္းျမင္ လိုက္စဥ္မွာပါပဲ။

အရင္က တကၠသိုလ္၀င္းေထာင့္က သစ္ပင္ အုပ္ႀကီးေတြေၾကာင့္ ၾကည့္လုိက္တုိင္း စိမ္းစိမ္းစုိေနတဲ့ လွည္းတန္း မီးပြိဳင့္က အခုေတာ့ က်က္သေရ လံုး၀မရွိေတာ့ဘဲ စုတ္ျပတ္သတ္ကာ အပင္ေတြ အကုန္လံုးလဲၿပိဳ၊ တကၠသုိလ္ ရိပ္သာလမ္း တစ္ေလွ်ာက္လံုး လဲေနသည့္ အပင္ေတြန႔ဲ အျပည့္ စိတ္ထဲမွာ ခံစားလိုက္ရတာက အညာေဒသ တစ္ခုရဲ့ ေႏြဦး ေခါင္ေခါင္လုိ႔ပဲ ေျပာရမလား.. ဒါမွမဟုတ္ ကမ္းေျခ တစ္ခုခုကို ေရာက္ခါနီး ျမင္ရတ့ဲ က်ိဳးတိုးက်ဲတဲ ေတာအုပ္ေတြလုိပဲ ဆိုရမလား မေျပာျပ တတ္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ ျပည္လမ္းမႀကီး ေပၚမွာကလည္း အပင္ၿပိဳ အပင္လဲေတြနဲ႔၊ ေၾသာ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ ႔ဆိုတာ ေတာလံုးလံုးကို ျဖစ္သြားပါေရာလား.. ရုံးေပၚေရာက္ေတာ့ ၁၀ထပ္ကေန ၾကည့္လိုက္တာ...

ကၽြန္ေတာ္ မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ဘာလုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ဘာေတြ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့လဲ ဆုိတာ အားလံုး သိၾကၿပီသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေနရာမွာ ဓာတ္ပံုေလးေတြနဲ႔ တကြ ေဖာ္ျပေပးခ်င္ ခဲ့ေပမယ့္ စိတ္မေကာင္းစြာဘဲ ဓာတ္ပံု စီဒီ တစ္ခ်ပ္လံုး ေပ်ာက္သြားတာေၾကာင့္ အခုလုိ စာနဲ႔ပဲ ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုဆိုရင္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ ခဲ့ပါၿပီ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဒီအခ်ိန္က စိတ္ပ်က္ အားငယ္စြာနဲ႔ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ တီဗီမွာ မေတြ႔ခ်င္အဆံုး ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သား အေပါင္းတို႔ရဲ့ ဒုကၡေတြဟာ အခုခ်ိန္ထိတိုင္ ျပန္ေတြးလိုက္တုိင္း ျမင္ေယာင္ ေနဆဲပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႀကံဳေတြ႔ ခဲ့ရတာ တကယ္တမ္းဆို ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ ဒုကၡေလး တစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုဆိုးတဲ့ ဒုကၡႀကံဳခဲ့ရတဲ့ လူေထာင္ ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိေနပါေသးတယ္။ သူတို႔တေတြ တစ္ႏွစ္တာ ကာလအတြင္းမွာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အစစ အရာရာ ျပန္လည္ ျပည့္စံု ႀကံ့ခုိင္ ေနၾကၿပီလား ဆုိတာကေတာ့...


မိုးေ၀
ေမလ ၂ ၂၀၀၉

Comments (10)

Subscribe to this comment's feed

Write comment