ထမင္း၀ိုင္းမွာ ထုိင္လုိက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ ဟင္းလ်ာေပါင္း မ်ားစြာက လူ ၇ေယာက္ ထုိင္လို႔ရတဲ့ စားပြဲ၀ိုင္းမွာ ထမင္းပန္းကန္ပင္ ခ်စရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ျပည့္လို႔ သြားခဲ့ပါတယ္။ ၀က္သား၊ ၾကက္သား၊ ဆတ္သား၊ ငါး အစရွိတဲ့ အခ်ိဳအစပ္ ဟင္းလ်ာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး အျပင္ အသီးအရြက္ အေၾကာ္၊ အသုတ္၊ ဟင္းခ်ိဳ၊ ခ်ဥ္ဟင္း၊ တုိ႔စရာ အသီး အရြက္စံု တုိ႔ကို စားခ်င္စဖြယ္ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခင္းက်င္းလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထမင္းအုပ္ တစ္ခုကို ေဘးမွာ ခ်ေပးထားၿပီး ထမင္းပန္းကန္နဲ႔ ဇြန္း ခက္ရင္းတုိ႔လည္း ေရာက္ေရာ အားလံုး ေခါင္းမေဖာ္တမ္း အားတက္သေရာ စားေသာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အရသာ မ်ိဳးႏြယ္ အစံုအလင္ ၾကားမွာ ဘယ္ဟင္းခြက္က ဘယ္အသားဟင္း၊ ဘယ္အရြက္ေၾကာ္၊ ဘယ္လို တို႔စရာနဲ႔ ေရာစပ္စားမလဲေတာင္ ေတြးမေန ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ စားေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စားခဲ့ၾကတာ ေနာက္ဆံုး ၀မ္းက လက္ခံႏုိင္သမွ် တစ္ဆံုးမွာေတာ့ အားမတန္လို႔ မာန္ေလွ်ာ့ ရတယ္ပဲ ဆုိရမလား၊ က်န္ေနတဲ့ ဟင္းခြက္ေတြကို ၾကည့္ရင္း ႏွေျမာ ေနမိျပန္ပါတယ္။ ကုန္သြားတဲ့ ဟင္းခြက္ေတြကလည္း အလိုလို ျပန္ျပည့္လာသလား ေအာင့္ေမ့ ရေလာက္ေအာင္ ပါပဲ။ ကုန္တာနဲ႔ ထပ္ၿပီး ျဖည့္တင္း ေပးခဲ့တာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ဆုိင္ အျပင္အဆင္က ဟန္ႀကီး ပန္ႀကီးေတြ မပါဘဲ အရသာ ထူးကဲလြန္းလွတဲ့ ဟင္းလ်ာေတြနဲ႔ တကယ့္ အႏွစ္သာရကိုသာ လုိေလေသး မရွိေအာင္ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးခဲ့တာက စစ္ကိုင္းရဲ႕ တစ္ဖက္ကမ္း မႏၲေလး ဧရာ၀တီ ျမစ္ကမ္းနံေဘးနားက ေဒၚေအးၾကင္ ဆိုတဲ့ ဘူေဖး ျမန္မာ ထမင္းဆုိင္ပါပဲ။

တစ္ေယာက္မွ ေငြက်ပ္ ၁၆၀၀ သာ က်ေစေပမယ့္ သူတုိ႔ ေပးလိုက္တဲ့ စားသံုးသူေတြ အတြက္ ၀န္ေဆာင္မႈကေတာ့ အံ့မခန္းပါပဲ။ ဒါက စစ္ကိုင္းဘက္ ဘုရားဖူးထြက္ရာက အျပန္ ေန႔လည္ တစ္နာရီ ၀န္က်င္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ခရီးသြား တစ္ဖြဲ႔လံုး ဆာဆာနဲ႔ ဆြဲခဲ့တဲ့ ၀ါးတီးပြဲ အေၾကာင္းေပါ့…

ကြန္းၿခံကုန္း ၿမိဳ ႔နယ္ႏွင့္ ေဒးဒရဲၾကား ေဒသမွာရွိတဲ့ ဒုကၡသည္ တခ်ိဳ႔အတြက္ ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြေန႔က သြားေရာက္ လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အလွဴရွင္ေတြ ဆီကေန ေကာက္ခံရရွိတဲ့ ေငြပမာဏ ေပၚမူတည္ၿပီး ၾကက္သားဟမ္ဘာဂါ အလံုး ၁၀၀၀ နဲ႔အတူ သြားတုိက္ေဆး၊ သြားတိုက္တံမ်ား၊ ေဆး၀ါးမ်ား၊ အ၀တ္အထည္မ်ားအျပင္ ကေလးငယ္ မ်ားအတြက္ မုန္႔ပဲ သြားရည္စာမ်ား၊ ခ်ိဳခ်ဥ္သၾကားလံုးမ်ားကို ဒုကၡသည္မ်ား လက္၀ယ္ တုိက္ရိုက္ လွဴဒါန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ရြာနီးနားစပ္မ်ားမွ အပါအ၀င္ ဒုကၡသည္မ်ား အားလံုးဟာ ကိုယ္နဲ႔ နီးစပ္ရာ ကားလမ္းမမ်ားေပၚသို႔ ေန႔စဥ္လာေရာက္က်ၿပီး သမုဒၵရာ ၀မ္းတထြာအတြက္ မရွက္မေၾကာက္ အသနားခံေနၾကတာ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ တကယ့္ကို ဒုကၡေရာက္လို႔ စားစရာ ေသာက္စရာ ျပတ္လပ္လို႔ လာေရာက္ၾကသူေတြက အမ်ားစုပါ။ တခ်ိဳ ႔ေနရာ ေတြမွာေတာ့ လမ္းေဘးအိမ္ေျခမ်ားမွ ရြာသူရြာသားမ်ားဟာ တစ္ေနကုန္ တစ္ေနခန္း လမ္းမေပၚမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ခံေနၾကတာ. ရသမွ် စုေဆာင္းၿပီး ေနထိုင္ေနၾကတာ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ အဘိုးအိုေတြ အဘြားအိုေတြေတာင္ လမ္းေဘး ကိုယ့္အိမ္ေရွ ႔မွာကိုယ္ ေနပူထဲ ရပ္ကာ အလွဴရွင္ေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ ေနၾကတာလည္း ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔က်ေတာ့လည္း နီးစပ္ရာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားမွာ ခိုလႈံၿပီး ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ရဲ့ စည္းကမ္းအတုိင္း လွဴဒါန္းတဲ့ ပစၥည္းမ်ားကို လက္ခံစားသံုး ေနၾကရတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

သြားေရာက္ လွဴဒါန္းသူေတြ အေနနဲ႔ ဘယ္သူေတြဟာျဖင့္ တကယ့္အစစ္အမွန္ ဒုကၡသည္ေတြဆုိတာ ခြဲျခားမေနႏုိင္ပါဘူး။ အားလံုးဟာ အနည္းနဲ႔ အမ်ား ဒုကၡကို ႀကံဳေတြ႔ ေနၾကရတာမို႔ပါ။ ကြန္းၿခံကုန္း ၿမိဳ႔အ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခရီးတေထာက္နားၾကခ်ိန္ အနားကို အမ်ိဳးသမီး ငါးဦးခန္႔က လာေရာက္ၿပီး လွဴမယ့္အထဲမွာ ဒန္အိုးေတြမ်ား ပါပါသလားလုိ႔ လာေမးၾကပါတယ္။ သူတို႔မွာ အိုးေတြ ခြက္ေတြ မရွိေတာ့လို႔ တလွည့္စီ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ေနၾကရလို႔ ပါတဲ့။ အိမ္ေထာင္စု ၅စုမွာမွ ဒန္အိုးက တစ္အိုးေလာက္ က်န္ေတာ့လုိ႔ပါတဲ့။ ဒါဟာ ၿမိဳ ႔နဲ႔႔ အေတာ္ေလးကို နီးစ္ပ္တဲ့ ေနရာမွာပါ။

အခ်ိန္က နံနက္ ေလးနာရီန႔ဲ ငါးနာရီၾကား၊ လူေျခတိတ္ခ်ိန္လို႔ ဆုိရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ မုိးသံေလသံေတြ ေခါင္မုိးသြပ္ျပား လန္တဲ့အသံေတြ၊ မွန္ကြဲသံေတြ၊ တံခါးရြက္ ရိုက္သံေတြ၊ အပင္ကို ေလတိုးတဲ့ အသံေတြက အားလံုးေပါင္းၿပီး တိတ္ဆိတ္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ ဆိုတဲ့ နံနက္ အာရုဏ္ဦး အခ်ိန္အခါေလး တစ္ခုမွာ ထင္တုိင္းကိုက်ဲေနေလရဲ့...

သန္းေခါင္ မတိုင္မီ ကတည္းက ေျဖးေျဖးနဲ႔ မွန္မွန္ အရွိန္တင္လာခဲ့တဲ့ ေလျပင္းေတြက ထုိအခ်ိန္ အခိုက္အတန္႔မွာပဲ ဘယ္မွ ညာသို႔ ျပန္ေျပာင္း တုိက္ခတ္လိုက္ခ်ိန္ေပါ့.. အိမ္ေရွ ႔ ၀ရံတာ တံခါးကို အျပည့္မပိတ္ဘဲ မုိးေတြ ေလေတြ ပက္ေနတဲ့ၾကားက တုိးေ၀ွ႔ ေရအစိုခံၿပီး ေလေတြ မုိးေတြကို အားရပါးရ အထူးအဆန္းလုပ္ ၾကည့္ေနမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ အလုိလုိ ေျခႏွစ္လွမ္းေလာက္ ေနာက္ကို ဆုတ္ၿပီး ထေအာ္လုိက္မိတယ္ "ဟာ. သြားၿပီ!" တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ အိမ္ေရွ ႔ ၀ရံတာကို အေျပးထြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမွာင္ေမွာင္ထဲမွာပဲ ျမင္လိုက္ရတဲ့ အရာတစ္ခုက ...

၂၀၀၈ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၁၀)ရက္ေန႔၊ ရန္ကုန္ ၿမိဳ ႔လယ္က ဘားလမ္း၊ Mr. Brown Café မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ လီဗာပူး ခ်စ္သူေတြရဲ့ ပထမဆံုး အႀကိမ္ Fans Gathering & Prize Give Away Ceremony for 2007-08 ကေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာပဲ ၿပီးဆံုးခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ေန႔လည္ (၂)နာရီမွာ အခမ္းအနား စတင္မယ္လုိ႔ သတ္မွတ္ ထားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္တို႔ လီဗာပူးအသင္း ခ်စ္သူမ်ားဟာ ၁၂နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္ကတည္းက တစ္ေယာက္ ခ်င္းေရာ၊ အဖြဲ႔လုိက္ပါ စံုညီစြာ တက္ေရာက္ လာခဲ့ၾကတာ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ ေန႔လည္ (၂) နာရီမွာေတာ့ လူက ၄၀ ေက်ာ္ ၅၀ေလာက္ အထိ လာေရာက္ခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စီစဥ္သူမ်ား အဖြဲ႔ကေတာ့ မနက္ကတည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရံုးခန္းျဖစ္တဲ့ Ideal Technology မွာ စုေ၀းကာ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ခဲ့ၾက ပါတယ္။ ေန႔လည္ Mr. Brown Café ကို ေရာက္ခ်ိန္မွာလည္း အခန္း တစ္ခုလံုးကို ရဲရဲေတာက္ သြားေအာင္ လီဗာပူး အလံေတြ၊ Vinyl ေတြ၊ အက်ႌေတြ၊ တျခား အမွတ္တရ ပစၥည္းေတြ၊ မဲေဖာက္ေပးမယ့္ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ႀကိဳးစား ျပင္ဆင္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေစာလွ်င္စြာ ေရာက္ရွိလာၾကတဲ့ သူမ်ားအတြက္ မပ်င္းရေစေအာင္ မႏွစ္က ဖာနန္ေတာရက္စ္ သြင္းခဲ့တဲ့ ဂုိးေတြကို Projector နဲ႔ တင္ဆက္ ျပသေပးခဲ့ပါတယ္။

ေန႔လည္ (၂)နာရီခြဲမွာေတာ့ ဖိတ္ၾကားထားတဲ့ ဧည့္သည္ေတြေရာ၊ လီဗာပူး ခ်စ္သူေတြပါ အေတာ္ေလး ေရာက္ရွိလာၾကတာမုိ႔ အခမ္းအနား ကို စတင္ခဲ့ပါတယ္။